De eerste schaatsavond was een succes. Morgenochtend is de baan open.

In het schijnsel van de koplampen van de auto staat al een groep enthousiaste schaatsers en schaatsertjes vol verwachting te kijken naar de dansende kleine lichtjes van zaklampen achter op de ijsbaan.

De laatste lampen worden op gehangen, de stekker in het stopcontact, en de bekende gezellige gloed van de verlichte ijsbaan zorgt voor een gejuich bij de wachtende sportievelingen.

Aarzelend begint de eerste groep aan de eerste ronde. Toch weer even wennen aan het ijs. Echt natuurijs, wordt er gezegd. Op een onbewaakt ogenblik staat iemand net op een verkeerde plek en is een natte sok het gevolg. Maar dat mag de pret niet drukken. Inmiddels branden alle lampen en is de geur van verse frikandellen vermengt met warme chocolademelk te ruiken.

De echte matadoren wachten tot even na 9 uur om het ijs te betreden voor een stevige trainingssessie. Toch wel wat anders dan een uurtje Thialf, verzucht er een na een aantal ronden te hebben gereden. In de warme clubkeet wordt ondertussen al de avond besproken: 3 ronden heb ik gedaan, de eerste was goed, de tweede ook, maar wel een scheur en bijna een val partij. En dan is 3 ronden genoeg. Ze wordt aangemoedigd om morgenochtend als het grote licht weer opgaat het nog eens te proberen. Misschien wel..

Al met al weer een leuke avond met schaatsplezier.

Waarschijnlijk gaat het weer roet in het eten gooien en is het voor nu al weer snel voorbij. Maar het is pas januari.. dus wie weet. Morgenochtend ziet het er nog wel goed uit en kan er geschaatst worden.